Rubens Barrichello verkeert in de moeilijke omstandigheid dat hij de teamgenoot is van de meest succesvolle coureur aller tijden, Michael Schumacher. Een lot dat hij dapper heeft gedragen. Nu hij Schumacher heeft geholpen met het behalen van de wereldtitel is het nu Ferrari's doel om Barrichello naar de tweede plaats in het kampioenschap te loodsen.

Een openhartige Barrichello over zijn rol in het team, de F2002 en het wereldkampioenschap in een unieke Q&A.

Rubens, Ferrari maakt een ongelooflijk succesvol seizoen door. Voor jezelf is het tot op heden het beste seizoen uit je carrière. Het moet een geweldig gevoel zijn om eindelijk te mogen winnen?

Rubens: Het is fantastisch. De auto is zo ongelooflijk goed en ik voel me sterk. Het is mijn beste jaar voor wat betreft het rijden en mijn concentratie. Ik heb altijd gezegd dat we onszelf de kans moesten geven, altijd gedacht dat de goede jaren voor ons lagen. Ik voel me nu heel erg goed in het team. Ik krijg steun van het team. Ik ben in een positie waar iedereen van droomt: voor Ferrari rijden en het team achter je hebben.

Je hebt nu een heel reële kans op de tweede plaats in het kampioenschap. Hoe belangrijk is dat voor je?

Rubens: Ik denk dat als je me dat aan het begin van het seizoen had verteld en ik gezegd zou hebben: dank je wel, ik het niet goed zou hebben gedaan. Het is niet goed om te berusten in het feit dat je blij mag zijn als je als tweede finisht. Maar Michael heeft nu eenmaal gewonnen en dus is is de enige plaats die overblijft die van 'best of the rest'. Het is voor mij een belangrijke verbetering ten opzichte van vorig jaar, maar om eerlijk te zijn vind ik het belangrijker om races te winnen dan als tweede te eindigen in het kampioenschap. 

Je hebt het in je eerste twee seizoenen moeilijk gehad. Wanneer kreeg je het gevoel dat het team achter je staat?

Rubens: Vanaf het moment dat Michael de titel won in 2001. Dat was voor het hele team een opluchting. De laatste vier races van dat jaar mocht ik voor de winst rijden en dit jaar heeft hij hem nog eerder gewonnen. 

Het verschil met Schumacher is dit jaar aanmerkelijk kleiner. Vooral in de kwalificatie kun je hem vaak het vuur aan de schenen leggen. Hoe verklaar je dat?

Rubens: Ik had me in mijn eerste twee seizoenen moeten realiseren dat ik in de kwalificatie voor een betere setup had moeten gaan. Het ging in die jaren zo moeizaam, dat had ik nog niet eerder meegemaakt. Ik ben altijd in staat geweest om aan het einde van de sessie een heel goede ronde te rijden, zelfs in een middelmatige auto, maar bij Ferrari ging dat tot dit jaar niet lekker. Ik had me moeten realiseren dat ik juist bij Ferrari de auto helemaal naar mijn hand kan zetten. Dat heeft me anderhalf jaar gekost. Het helpt ook dat de F2002 past beter past bij mijn rijstijl. Met mijn rijstijl heb ik een neutrale auto nodig. De vorige auto's waren veel nerveuzer.

In hoeverre spiegel je je aan de prestaties van Schumacher? 

Rubens: Hij is mijn teamgenoot, dus is wist ik dat ik vanaf het begin dat ik met hem vergeleken zou worden. In het begin probeerde ik uitsluitend om hem te verslaan, maar dat maakte de situatie alleen maar lastiger. Ik ga nu meer voor mijn eigen kansen en dat werkt goed.

Het moet niet meevallen om de teamgenoot te zijn van de meest succesvolle coureur aller tijden. Hoe ga je daar mee om? 

Rubens: Toen ik voor Ferrari tekende, wist ik dat ik een gok nam. Alle aandacht is op hem gericht. Toch tekende ik, want ik wist dat Ferrari een auto voor me zou bouwen waarmee ik races zou kunnen winnen. Het is niet altijd even gemakkelijk geweest, maar ik ben er trots op dat ik de teamgenoot ben van Michael Schumacher.

Maar kun je de rol van tweede coureur accepteren? 

Rubens: Op een bepaalde manier doe ik dat niet, maar dat is een interne kwestie. We zijn een team en we werken in harmonie. Ik vind teamorders niet leuk, maar ik heb ambitie en zal die ook waarmaken.

Michael heeft nog een contract tot het einde van 2004, evenals jij. Vind je dat je gefaald hebt als je geen wereldkampioen wordt?

Rubens: Het is mijn droom en ik denk dat ik het kan. Aan de andere kant: je krijgt niet altijd wat je wilt. Maar ik vind mezelf niet mislukt als het me niet mocht lukken. Niet iedereen kan de absolute top halen. Misschien win ik de titel, misschien ook niet.

Zou je met een wereldtitel in de voetsporen kunnen treden van Ayrton Senna?

Rubens: Dat is onmogelijk. Ayrton was geweldig. Iedereen hield van hem, iedereen deed alles voor hem. Na zijn dood droeg het Braziliaanse elftal het wereldkampioenschap voetbal aan hem op. Er was een meisje dat zelfmoord pleegde om bij Ayrton te zijn en het schijnt dat er nog meer zijn geweest.

Het is inderdaad zo dat er in Brazilië heftig werd gereageerd op zijn dood. Hoe verklaar je dat?

Rubens: Ayrton was een held in Brazilië. Wij Brazilianen zijn enorm emotioneel. Hij was een groot voorbeeld voor duizenden Brazilianen. 

Je droeg je eerste overwinning op Hockenheim in 2000 aan hem op. 

Rubens: Ik vond dat ik dat moest doen. Senna veranderde mijn leven en ik heb veel van hem geleerd. Hij was er altijd voor me en gaf me goede raad.

Je sloeg die dag ook een kruis en keek naar de hemel. Hoe belangrijk is religie voor je? 

Rubens: Het is een deel van mijn leven. Het is niet zo dat ik bid om te winnen. Maar ik denk wel dat alles is zoals het moet zijn. Elke dag dank ik God voor het leven dat ik heb. In het verleden was ik ook heel bijgelovig. Als ik een race won, ging ik na wat ik die dag had gedaan en probeerde het de volgende keer precies zo te doen. Het duurde een tijd voor ik die onzin van me af kon zetten. 

Je bent sinds een klein jaartje vader van Eduardo. Hoe bevalt het vaderschap?

Rubens: Het is fantastisch. Eduardo is een droomkind. Hij lacht, speelt en leidt een normaal leven. Hij heeft me geleerd waar mijn prioriteiten liggen. Wat ik het leuke vind is dat elke dag hetzelfde is. Ook als ik een slechte dag heb gehad, moet ik hem gewoon eten geven. Hem maakt het niet uit hoe mijn dag was. Op die manier blijf je relativeren.

Voor de laatste races in het seizoen heeft Michael je zijn steun toegezegd om de tweede plaats in het kampioenschap veilig te stellen. Heb je er daardoor meer vertrouwen in? 

Rubens: Iedereen heeft het steeds maar over de hulp van Michael. Het is zo, dat we de races nu iets anders benaderen, maar het is niet zo van: "Oké Rubens, we gaan je laten winnen". Dat creëert een grote hoeveelheid druk op het moment dat je niet wint. Ik kan op gelijke voet strijden met Michael en daar ben ik blij mee.

Ontwikkeling is bij Ferrari een continu proces. Het staat feitelijk nooit stil. Hoe gaat die ontwikkeling nu in zijn werk?

Rubens: We hebben een heel sterke relatie met Bridgestone. Die relatie werkt zo goed, dat we op Fiorano of Mugello testen en Bridgestone vragen om meer grip bij hoge snelheid en zij zijn erg snel met hun antwoord. De ene bocht is vergelijkbaar met een andere in het race-weekend of deze temperatuur komt overeen met die in die situatie; zo werkt het. We bouwen de auto om de banden en vice versa. En voor de betrouwbaarheid maken Burti en Badoer soms meer dan 500 kilometer per dag om die te verbeteren.

Veel mensen hebben het over de schade die de dominantie van Ferrari de sport toe zou brengen. Hoe denk jij daarover?

Rubens: Zeven jaar lang heb ik in het middenveld gereden met middelmatige auto's met het gevoel dat de andere teams onverslaanbaar waren. Nu ben ik zelf in een dominante positie en ik voel me er goed bij. Er zijn meer perioden geweest waarin teams boven andere uitstaken en die heeft de Formule 1 ook overleefd.

Er zijn echter teams die grote moeite hebben te overleven. De toekomst van Arrows is zeer twijfelachtig. Hoe sta je tegenover die situatie?

Rubens: Het is een triest verhaal van Arrows. De Formule 1 draait erom dat iedereen wil winnen. Mijn gedachten gaan terug naar de tijd dat ik go-karter was en naar Rio de Janeiro ging om de race te zien. Daar waren destijds 36 auto's die deelnamen aan de voorkwalificatie om zich vervolgens te kunnen kwalificeren. Dat was veel beter voor het publiek, veel beter voor de Formule 1 en het was veel interessanter. Het is jammer dat we nu maar twintig auto's in competitie hebben.

Rubens Barrichello: "in een positie waar iedereen van droomt". 

"De auto is ongelooflijk goed en ik voel me sterk."

"De F2002 past beter bij mijn rijstijl. Met mijn rijstijl heb ik een neutrale auto nodig."

"Het is niet altijd even gemakkelijk geweest, maar ik ben er trots op dat ik de teamgenoot ben van Michael Schumacher."

"Ik heb een ambitie en zal die ook waarmaken."

"Ik vond dat ik mijn eerste zege aan Senna moest opdragen. Hij was er altijd voor me en gaf me goede raad."

"Ik ga nu meer voor mijn eigen kansen en dat werkt goed."

"Ik voel me nu erg goed in het team en krijg hun steun".