www.f1-planet.com - Special: No More Straights

 

NO MORE STRAIGHTS

 

  Bijlage: De vernieuwde Hockenheimring
       
 

De Grand Prix van Duitsland zal dit jaar worden verreden op de vernieuwde Hockenheimring. Onder druk van de FIA werd het circuit 2,4 kilometer ingekort. De oude lange rechte stukken door het bos zijn vervangen door een compleet nieuw infield. Alles om de toeschouwerscapaciteit te vergroten en het publiek nog meer bij de race te betrekken.

 

 

 

Er was de laatste jaren nogal wat kritiek op de Hockenheimring. De races waren te saai, het circuit was te lang en bood de coureurs te weinig uitdaging. De conclusie van de FIA was, dat er grote aanpassingen worden gedaan, wilde het circuit in de toekomst nog in aanmerking komen voor een F1-licentie. Bernie Ecclestone zette dit vonnis kracht bij, aangezien de race op Hockenheim in het afgelopen decennium te weinig spektakel heeft geboden. Tenslotte moest ook de organisatie zelf toegeven dat een verbouwing van het circuit geen slechte ontwikkeling hoefde te zijn. De oude Ring loopt door het bos, dat van overheidswege niet mocht worden geofferd voor de bouw van tribunes. Het nieuwe circuit zou veel meer toeschouwers kunnen herbergen en die toeschouwers zouden de auto's bovendien niet langer 44 keer, maar 67 keer langs zien komen, omdat de race door de verkorting van de baan over meer ronden wordt gereden. 

Het circuit ging dus op de schop. Het rechte stuk dat na de Nord Kurve, de eerste bocht na startfinish volgt, werd na 500 meter opgebroken. Daar buigt het circuit in een rechts-links- combinatie naar het nieuwe gedeelte. Deze chicane wordt gevolgd door een licht afbuigend recht stuk van ruim 1 km. Hier worden snelheden bereikt van zo'n 315 km, voordat men hard in de ankers moet voor een heuse hairpin, die de baan laat overgaan op het oude rechte stuk, dat leidt naar het Stadion. Voordat dit gedeelte wordt bereikt is er eerst nog een nieuwe bochtencombinatie, die door de coureurs in de vierde en derde versnelling zal worden genomen. Deze twee bochten leiden vervolgens terug naar het oude rechte stuk, dat na opnieuw 500 meter wordt gevolgd door het Stadion. 

De nieuwe Hockenheimring snijdt het oude circuit dus door het midden. Het maakt de lange rechte stukken door de bossen overbodig. Deze zullen in de nabije toekomst worden afgebroken en beplant. Daarmee zullen de Jim Clark Kurve, de Ostkurve en de Ayrton Senna Kurve tot het verleden gaan behoren. De eerstgenoemde is van alle nog de meest historische. Hier kwam tweevoudig wereldkampioen Jim Clark in 1968 tijdens de trainingen voor een Formule 2-race om het leven, toen zijn Lotus op raadselachtige wijze van de baan schoot. Sindsdien heeft de daar aangebrachte chicane de naam gedragen van de legendarische Lotus-coureur.

De oude Hockenheimring werd na de bouw in 1939 in opdracht van Mercedes, in de jaren '50 aangepast door de Nederlandse circuitontwerper John Hugenholz. Afgezien van de chicanes die werden ingebouwd om de snelheden die werden bereikt te beperken, was er in al die jaren relatief weinig veranderd aan het oude ontwerp. De Hockenheimring vormde jaarlijks de ultieme test voor de motoren. Maarliefst zestig procent van het circuit werd verreden in de hoogste versnelling. Enerzijds zorgde dit voor duizelingwekkende snelheden, waarmee de kracht van de Formule 1-motoren pas echt duidelijk werd. Maar anderzijds bood de baan weinig inhaalmogelijkheden en was de coureur met het meeste motorisch vermogen automatisch de gedoodverfde favoriet voor de overwinning. Mits de motor de 44 lange ronden doorstond, was dat ook meestal het geval. 

Deze zwakten van de baan begonnen met de toename van de commerciële belangen in het evenement en de verhoogde veiligheidsstandaard in de loop van de jaren '90 steeds zwaarder te wegen en werd de vraag of de Hockenheimring wel langer als lokatie kon gelden voor de Grote Prijs van Duitsland. Elders in het land werden nieuwe circuits aangelegd, zoals de Lausitszring en oude circuits aangepast, waaronder de Norisring. Deze circuits begonnen stuk voor stuk mee te dingen naar de gunsten van de FIA en Bernie Ecclestone. 

Onder deze druk werden eind 1999 de eerste plannen ontwikkeld voor de verbouwing van het circuit. Hiervoor werden de diensten ingeschakeld van circuitontwerper Hermann Tilke, die ook verantwoordelijk is voor het ontwerp van Sepang en de A1 Ring. Tilke heeft in de afgelopen 15 jaar een enorme staat van dienst opgebouwd. Behalve aan de aanpassing van Hockenheim is hij de man achter de verbouwingen van Zandvoort, de Nürburgring, het Circuit de Catalunya, en Estoril. Momenteel werkt hij aan het nieuw aan te leggen circuit in Bahrain.

Tilke verstaat de kunst een circuit te ontwerpen, dat zowel veiligheid als uitdaging in zich heeft. Ieder circuit wordt vanuit een geheel eigen filosofie ontworpen. Er gaat een lang proces aan vooraf, voor een circuit daadwerkelijk kan worden aangelegd. "Om te beginnen is het van belang om te kijken naar de omgeving. Je bestudeert de infrastructuur en de routes, wat betreft wegen en spoorwegen die leiden naar het circuit. Daarna kijk je naar de plaats zelf. Wat is de topografie van het gebied? Welke speciale omstandigheden zijn er? Je kijkt bovendien naar de architectonische stijlen van het land en de hoogteverschillen in het gebied.", zegt hij. 

Behalve de structuur van de baan op zich zijn ook de zogenaamde run-off areas van belang. De FIA wordt voortdurend geraadpleegd bij de keuze van de omvang en materialen van deze uitloopzones. Wordt er gebruik gemaakt van grind, gras of speciaal afremmend asfalt. Ook de plaatsing en omvang van bandenstapels worden zeer nauwkeurig overdacht. "Veel ideeën verdwijnen weer in de prullenmand. Wat dat betreft is het ontwerpen van circuits een pijnlijk proces. We brainstormen en produceren enorm veel ideeën, waarvan een groot deel niet in de praktijk zijn te brengen.", zegt Tilke.

Een groot probleem in de Formule 1 is het gebrek aan inhaalmogelijkheden. Dit is een van de redenen dat Hockenheim is verbouwd. Tilke zegt hierover: "Inhalen is een probleem in de Formule 1. Meestal moet het circuit het dan ontgelden, vooral na een saaie race, maar naar mijn mening is de situatie niet zo erg dat coureurs niet kunnen inhalen." Hij vertelt hoe hij met dit probleem omgaat bij het ontwerpen van een circuit: "Als we een baan ontwerpen proberen we de baan breed te maken in het gedeelte waar geremd wordt, om zo meer ruimte te creëren. Ik ben een voorstander van de nieuwe asfalt run-offareas. Doordat een coureur zijn weg kan vervolgen na een fout of spin blijft hij in de race".

Tilke is een innovator en legt er de nadruk op dat circuits voortdurend onderhevig zijn aan veranderingen. Vooral de sinds de tragische gebeurtenissen in Imola 1994 hebben de circuits enorme facelifts ondergaan. Hij onderkent dat de veranderingen naar de mening van sommige mensen het circuit niet altijd ten goede komen. "Een circuit als Hockenheim werd gekenmerkt door lange rechte stukken. We hebben grote veranderingen aangebracht aan het circuit, waardoor het compacter is geworden. Als je zo'n traditionele plek op zo'n manier wijzigt, zullen mensen altijd zeggen dat het vroeger beter was. Dat is logisch. Maar zij weten niets van de redenen achter die veranderingen". 

Maar hoe zit het met de mening van de coureurs over het vernieuwde Hockenheim? Die meningen zijn verdeeld. Ralf Schumacher, de winnaar van vorig jaar, reed onlangs met een BMW X5 over het nieuwe circuit en was achteraf niet ontevreden: "Je hoeft nu niet langer zinloos over die eindeloze rechte stukken door de bossen te rijden. Het nieuwe circuit is absoluut een verbetering en biedt de coureurs meer uitdaging. Er zijn ook meer plaatsen om in te halen, bijvoorbeeld de tweede bocht na startfinish en de nieuwe hairpin." Ook voormalig Formule 1-coureur Jean Alesi was enthousiast over de nieuwe baan. "Dit circuit is een echt meesterwerk dat rijders en toeschouwers veel plezier zal bezorgen. Het nieuwe deel biedt alles wat een actuele F1-auto nodig heeft om te kunnen inhalen. De rijders zullen de bocht met een snelheid van bijna 360 km/u benaderen en moeten dan plots vertragen tot 130 km/u. De bocht is breed genoeg om verschillende racelijnen uit te proberen en ik verwacht dan ook een spannende race.” 

Toch is niet iedereen het met hen eens. Jenson Button toonde zich bezorgd over de veiligheid. ""De hairpin is wat betreft de veiligheid een probleem.", zegt de jonge Engelsman. "Voor zover ik het heb gezien hebben ze er een strook asfalt neergelegd. Dat werkt prima in snelle bochten, waar je kunt spinnen maar in elk geval niet rechtdoor gaat. Maar met 320 km/u op een hairpin afkomen met alleen asfalt als vluchtweg is gevaarlijk. Als je remmen het niet doen dan rem je op geen enkele manier af. Dat moet beslist een grindbak worden." 

Mika Salo is eveneens niet blij met het nieuwe circuit: "Het is jammer dat de baan is verbouwd, want het circuit was uniek en heel snel. In 1999 won ik er bijna toen ik voor Ferrari reed."

Tevreden of niet, op 28 juli zullen alle 22 coureurs aan de start moeten staan van de Grand Prix van Duitsland op het vernieuwde Hockenheim. Met de behaalde wereldtitel van Michael Schumacher in de vorige race in Frankrijk, zal de race volledig zijn uitverkocht. Schumacher is bezig aan een historische reeks en is een meester in het zich eigen maken van nieuw circuits. Als hij ook op Hockenheim wint, kan de eerste race op het vernieuwde circuit van Hockenheim wel eens een heel speciale worden.

 
 

Het circuit van Hockenheim is 2,4 kilometer ingekort. De lange rechte stukken zijn vervangen door een compleet nieuw infield.

 

 

  De chicane waar Jim Clark in 1968 verongelukte wordt niet langer gebruikt.

 

 

Circuitontwerper Hermann Tilke is verantwoordelijk voor de nieuwe 'Ring'.

 

 

Nieuwe grandstands moeten plaats bieden aan meer toeschouwers.

 

 

Ralf Schumacher vindt de vernieuwde baan absoluut een verbetering.

 

 

Jenson Button toonde zich bezorgd over de veiligheid in de hairpin.

 

 

Tevreden of niet, op 28 juli zullen alle 22 coureurs aan de start staan.