Mika Salo maakt een enerverend jaar door als eerste coureur van het debuterende Toyota. Al in de eerste race behaalde hij, tegen alle verwachtingen in, al het eerste WK-punt en in Brazilië wist hij dit kunststukje te herhalen. Een uitzonderlijke prestatie voor een debuterend team, dat gestaag aan de weg timmert. Inmiddels heeft het team haar eerste tien races achter de rug. Tijd om Mika Salo aan de tand te voelen over het fenomeen Toyota... 

Mika, in Australië behaalde je meteen al het eerste punt voor Toyota. Hoe was het om als eerste Toyota-coureur een punt te pakken? 

Mika: Het is een van de mooiste punten die ik in mijn F1-carrière heb behaald, maar ik hoop dat ik er nog meer zal scoren voor het team. Dat verdienen ze. 

Toch hing het er even om of er wel een Toyota aan de finish zou komen...

Mika: Ja, er was een probleem met een aandrijfas en ik ging terug naar de pits. Zodra de auto stopte wisselden ze de aandrijfas gewoon en ik kon weer terug de baan op. Waar een normale Formule 1-monteur zou hebben gezegd: "Het is afgelopen, laten we naar huis gaan", wisselden zij hem, waardoor ik als zesde kon finishen. 

Is het feit dat het team heeft meegedaan aan endurance races, zoals de 24 Uur van Le Mans, hier iets mee te maken?

Mika: Ja, ze weten dat het nooit afgelopen is voor de vlag is gevallen. Om eerlijk te zijn, als je het logisch benadert, er waren in Melbourne nog maar acht coureurs in de race toen het probleem met mijn aandrijfas ontstond, dus de kans was best groot dat je in de punten zou eindigen, zelfs op vier ronden achterstand.

Een geweldige prestatie na een jaar van alleen maar testen. Wat bracht je ertoe om een jaar op te offeren?

Mika: Het is een unieke uitdaging. Panasonic Toyota Racing is een nieuw team, dat zowel de motor als het chassis zelf bouwt. Tot vorig jaar was alleen daartoe in staat. Ik ben blij dat ik er een sleutelrol kan vervullen.

Hoe ben je het jaar zonder racen doorgekomen?

Mika: Ik moet één ding duidelijk stellen: vorig jaar was het geen vakantie. Ik denk dat ik vorig jaar meer kilometers heb gemaakt dan in mijn hele loopbaan bij elkaar. Bedenk je eens: we hebben wekenlang getest op elf van de zeventien Grand Prix-circuits. En op Paul Ricard (Toyota's testcircuit, red.) hebben we ook heel veel getest.

Hoe heb je gedurende dat jaar toegewerkt naar je comeback?

Mika: Om een dergelijk project te laten slagen, wordt er veel van de coureur gevraagd. Ik ben veel in de fabriek geweest. Daar heb ik advies en steun gegeven. We hebben maandenlang getest voor de start van het seizoen. 

Als nieuw team doet Toyota het opvallend goed. Wat is de magie achter het succes?

Mika: Ik zou zeggen dat we heel doortastend te werk zijn gegaan. We hebben het vooral heel logisch benaderd. We wisten dat Gustav Brunner een goed chassis zou bouwen en dat de motor ook goed zou zijn. Uiteindelijk bleek de motor echt goed en het chassis iets minder dan we verwachtten.

De TF102 lijkt iets té conventioneel. Hoe groot is dat een nadeel?

Mika: Puur op het gebied van performance is het een nadeel, maar ik zie het ook als een voordeel. 95% van de mensen in het team is nieuw dus dan helpt het als de auto niet te technisch is.

Hoe is je band met de monteur?

Mika: Ik heb bewondering voor ze. Ze zijn ontzettend snel. Ik was onder de indruk toen ze de hele achterkant van de auto in tien minuten veranderden tijdens de vrije trainingen op vrijdag voor de Grand Prix van Spanje. Dat was ongelooflijk. Ik heb zoiets nog nooit gezien.

Hoe ga je om met je teamgenoot, Allan McNish?

Mika: Allan is heel begaafd in het afstellen van de auto. We kunnen goed met elkaar opschieten. Er zijn geen problemen. We hebben veel dezelfde interessen buiten het racen, wat helpt. We praten veel, maar ontmoeten elkaar niet buiten de raceweekends om. 

Hoe is je verhouding tot teambaas Ove Andersson?

Mika: Weet je, veel mensen vragen me altijd waarom ik destijds bij Sauber ben weggegaan. Maar dit is precies de reden. Peter Sauber en ik konden het niet met elkaar vinden. Ove daarentegen is een geweldige vent. Hij begrijpt wat je er allemaal voor over moet hebben om successen te kunnen boeken. Hij accepteert kritiek en wil graag dat je hem zegt hoe je over dingen denkt, zelfs als dat niet altijd even positief is. Ik weet zeker dat we met Toyota races gaan winnen. En Sauber gaat dat denk ik niet lukken.

Je hebt inmiddels al voor een groot aantal teams gereden, waaronder Lotus, Ferrari, Arrows en BAR. Wat was de beste auto waar je in gereden hebt?

Mika: Als het gaat om prestatie, dan was dat de Ferrari van 1999, maar de beste auto was de Tyrrell van 1996. Die had een geweldige balans en je kon hem heel snel afstellen. Het enige nadeel was dat we geen motorisch vermogen hadden, dus we waren altijd 20 km/u langzamer dan de anderen op het rechte stuk.

Je rijdt nu sinds 1994 in de Formule 1. Wat is de mooiste herinnering die je tot nu toe hebt aan die jaren? 

Mika: Als derde finishen in Monza in 1999 voor Ferrari. Toen ik op het podium stond, waren de fans echt ongelooflijk. Ze gingen uit hun dak! Maar dat was niet een van mijn beste races; de meeste daarvan waren in de Tyrrell in 1995. We hadden geen vermogen en finishten steeds als zesde, zevende en achtste, maar ik reed een aantal geweldige races. Nu met Panasonic Toyota heb ik het gevoel dat er nog betere tijden voor me kunnen aanbreken, want ik weet zeker dat het team op de lange termijn een heel succesvolle weg in zal slaan.

Een van de belangrijkste veranderingen sinds je debuut is de terugkeer van 'driver aids', de elektronische hulpmiddelen. In hoeverre heeft dit de inbreng van de coureur gereduceerd?

Mika: Enorm en ik denk dat dat een slechte zaak is. De start bijvoorbeeld, alles wat we tegenwoordig doen is een knopje indrukken. Voor de terugkeer van elektronica moest je echt de balans vinden tussen het gaspedaal en de koppeling.

Een belangrijk discussiepunt is nu de kostenbesparing. Wat vind je bijvoorbeeld van de 'one engine rule' die vanaf 2004 van kracht wordt?

Mika: Ik denk dat het heel redelijk is om dezelfde motor te moeten gebruiken in de kwalificatie als in de race. Maar ik denk niet dat we diezelfde motor ook moeten gebruiken tijdens het afstellen van de auto. Ik begrijp dat het voor Ferrari geen probleem is. Zij zijn zo ervaren dat als ze arriveren, de auto al grotendeels is afgesteld. Maar voor veel teams is dat niet mogelijk. Dit betekent dat zij of hun kansen moeten verkleinen om de auto goed af te stellen, of de kans op een goede race gereduceerd zien. Wat ze ook doen, het is een handicap. Een motor voor de vrijdag en een motor voor de kwalificatie en de race is denk ik de beste oplossing. 

Even iets anders. Je hebt voor een topteam gereden, Ferrari, maar ook bij diverse teams in de marge. Hoe belangrijk is geluk in een carrière van een coureur?

Mika: Ik zou graag zeggen dat het niet belangrijk is, maar soms lijkt het inderdaad belangrijk. Ik geloof niet in geluk, want als een auto stuk gaat, komt dat door een slechte voorbereiding en als een coureur eraf spint, is dat een rijdersfout. Aan de andere kant, er zijn mensen die wel alles aan hun kant hebben, geluk bestaat dus wel. Zelf heb ik het geluk dat ik al die tijd gezond ben geweest en ik denk dat dat ook geluk is. Ik prijs me gelukkig dat ik voor Toyota mag rijden. 

Daartegenover staat angst. Kan en mag een Formule 1-coureur angst hebben? 

Mika: Ja, dat moet wel. En dat is goed, want als je geen angst kent, doe je domme dingen en daarmee kun je jezelf pijn doen. Het belangrijkste in het leven is om gezond te zijn.

Je bent sinds kort vader van een zoon, Max. In hoeverre heeft dit je leven veranderd?

Mika: Niet veel, al wil ik sneller thuis zijn aan het einde van een test of een race. Voordat Max werd geboren wilde ik graag nog even op het circuit blijven na een race en 's avonds een feestje bouwen. Als coureur heeft het me in ieder geval niet veranderd.

Het seizoen is nu 10 races ver. Hoe staat Toyota ervoor?

Mika: We leren nog elke dag. We hadden een goed niveau om mee te beginnen en het wordt alleen maar beter. Als we achteraan waren begonnen zou het zwaarder zijn geweest om op te klimmen. Maar we hadden een redelijk niveau aan het begin van het seizoen. 

Wat is het doel voor de rest van het seizoen?

Mika: Het team zal moeten leren van de fouten die gemaakt worden. En uiteraard wil ik meer punten scoren dan we op dit moment hebben.

Wil je je carrière bij Toyota afsluiten?

Mika: Ja, tenzij ik er in de komende maanden anders over ga denken zit ik nog tot eind 2003 in de Formule 1. Ik wil dat Toyota tegen die tijd het op drie na beste team is en volgens mij is dat een relatief gemakkelijke opgave.

Denk je dat dat al op zo'n korte termijn mogelijk is?

Mika: Ja, waarom niet? We moeten door. We moeten onze grenzen blijven verleggen. Toyota is er nog lang niet. We zijn nog lang niet zo ver dat we iedere keer de winst kunnen pakken. En als dat gebeurt ben ik waarschijnlijk allang vertrokken. Maar ik wil de komende jaren nog wel vaak op het podium staan!

Salo behaalde al in Australië het eerste punt voor Toyota. 

"Het is een unieke uitdaging. Ik ben blij dat ik er een sleutelrol kan vervullen."

"We hebben wekenlang getest op elf van de zeventien Grand Prix-circuits."

"We zijn heel doortastend te werk gegaan."

"Binnen tien minuten veranderden ze de hele achterkant van de auto. Dat was echt ongelooflijk."

"Ove Andersson is een geweldige vent. Hij wil graag dat je zegt hoe je over dingen denkt."

"Toen ik op het podium stond, waren de fans echt ongelooflijk. Ze gingen uit hun dak!"

"De meeste van mijn beste races waren in de Tyrrell van 1995."

"Ik prijs me gelukkig dat ik voor Toyota mag rijden."

"We hadden een goed niveau om mee te beginnen en het wordt alleen maar beter."