Een kwestie van tijd

Ferrari is hard op weg naar hernieuwde wereldtitels. De F2002 is oppermachtig en lijkt, in combinatie met de beste coureur en de beste banden, onverslaanbaar. Het is tekenend voor de vorm, waarin de Scuderia momenteel verkeert, dat het zelfs met een doorontwikkeling van de oude F2001 de concurrentie nog bij de neus had in de eerste race. 

Michael Schumacher startte, met uitzondering van de Grand Prix van Monaco, alle races vanaf de eerste startrij. Hij won er zes en stond in alle andere races op het podium. 100 procent betrouwbaarheid dus! De Duitser staat met het uitblijven van serieuze concurrentie van de andere teams, eenzaam aan de top. Wat mij betreft hoeven er geen vraagtekens meer gezet te worden achter 'een vijfde wereldtitel voor Michael Schumacher'.. Die komt er, een kwestie van tijd.

Ook Rubens Barrichello is aan een sterk seizoen bezig. Vooral in de kwalificatie legt hij Schumacher regelmatig het vuur aan de schenen. Het is jammer dat hij dat vooralsnog te weinig heeft kunnen omzetten in resultaten. De Braziliaan werd in de eerste races keer op keer getroffen door mechanische pech en maakte in Australië en Monaco kostbare fouten. Oostenrijk was zijn race, maar hij moest de overwinning afstaan aan Schumacher. 

Die controversiële wissel werd Ferrari door de fans zeer kwalijk genomen. Vorig jaar was dat ook al het geval, al ging het toen om de tweede plaats. Het toont aan dat Jean Todt en Ross Brawn de touwtjes nog altijd stevig in handen hebben. De golf van kritiek wordt voor lief genomen. Het enige dat telt in Maranello is de wereldtitel. 

Best of the rest

Williams heeft tegen de verwachtingen in toch grote moeite om Ferrari het hoofd te bieden. Ze zijn zich er zelf van doordrongen dat ze dit jaar niet meer dan een bijrol kunnen spelen in het kampioenschap. Dit is toe te schrijven aan de tegenvallende prestaties van de Michelin-banden en het te conservatieve ontwerp van de FW24. De coureurs kampen met een tekort aan grip aan de voorzijde, waardoor de auto minder stabiel ligt in de bochten. 

Vooral voor de mannen van BMW moet het een ontstellende gewaarwording zijn. De BMW heeft nog altijd het meeste vermogen van het veld en zou naar verluidt op topsnelheid 19.000 toeren per minuut maken. Toch is er wel degelijk sprake van verbetering. Williams en BMW hebben de betrouwbaarheid verbeterd. Vorig jaar rond deze tijd had het team pas drie auto's aan de finish gebracht. Dit jaar is het pas drie keer voorgekomen dat een Williams de finish niet haalde. 

Ralf Schumacher rijdt zeer constant. In Maleisië behaalde hij zijn vierde overwinning en in Brazilië streed hij rondenlang om de zege met zijn broer. Juan Pablo Montoya was in de eerste races duidelijk te gretig en te veel gefixeerd op het verslaan van Michael Schumacher. Dit resulteerde in twee incidenten die hem ver terugwierpen in de race. Hij heeft zich echter goed hersteld en staat met drie tweede plaatsen derde in het kampioenschap.

Voor de tweede helft van het seizoen zal Williams sterk afhankelijk zijn van Michelin. Zolang de Fransen geen band afleveren die tenminste gelijkwaardig is aan die van Bridgestone, blijft het team "best of the rest".

Het spoor bijster

De prestaties van Jordan in de eerste helft van 2002 zijn beschamend. Het team is het spoor volledig bijster. In de eerste vijf races kreeg het slechts twee keer een auto aan de finish, beide keren ver verwijderd van punten. Daarbij kreeg Jordan te kampen met een behoorlijk gat in de begroting, waardoor Eddie Jordan genoodzaakt was een deel van het personeel op straat te zetten. Twijfelachtig genoeg waren het vooral kopstukken die het veld moesten ruimen. Sommigen waren al vanaf het eerste begin betrokken bij Jordan Grand Prix. Het laat zich dus raden dat het achter de schermen behoorlijk heeft gerommeld.

Het is alleen aan drie ijzersterke optredens van Giancarlo Fisichella te danken dat het team momenteel punten heeft. Zowel de EJ12 als de Honda-motor zijn uiterst onbetrouwbaar gebleken. Wat dat betreft rolt Fisichella, na het debâcle bij Benetton vorig jaar, van de ene nachtmerrie in de andere. Terecht probeert hij er het beste van te maken en dat wierp in Oostenrijk, Monaco en Canada vruchten af. Takuma Sato is een ander verhaal. De Japanner kan de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken. De harde werkelijkheid is dat Sato zich meer en meer het imago van kamikazepiloot aanmeet. In Oostenrijk kon hij er niets aan doen dat hij door Heidfeld van de baan werd gekegeld, maar buiten dat heeft Sato al heel wat auto's kort gereden.

Het is voor Jordan te hopen dat Honda snel een flinke stap voorwaarts maakt, zowel op het gebied van vermogen als op dat van de betrouwbaarheid. Zelf zal Jordan eerst de rust moeten terugbrengen in het team. Het zal zich voor de volle 100 procent moeten kunnen concentreren op het racen. Dat percentage heeft het in de eerste seizoenshelft bij lange na niet gehaald. 

Veelbelovend

Renault heeft op mij een behoorlijke indruk gemaakt. Als team maakte het de afgelopen winter de meeste progressie. De R202 is een heel degelijk ontwerp en in Viry-Châtillon hebben ze de RS21-motor sterk verbeterd. De invloed van Flavio Briatore is duidelijk. De flamboyante Italiaan heeft het eens zo stuurloze team weer richting gegeven. 

Met Jarno Trulli en Jenson Button beschikt hij over twee veelbelovende jonge coureurs. Trulli brengt belangrijke ervaring mee, maar lijkt het pechduiveltje maar niet af te kunnen schudden. Hij reed diverse keren in de punten, maar moest in het zicht van de finish dan opgeven met raadselachtige mankementen. In Monaco kwam er eindelijk een einde aan die reeks en kon hij eindelijk zijn eerste punten bijschrijven.  Button is, na het voor hem dramatisch verlopen seizoen 2001 en daaropvolgend felle kritieken van teambaas Briatore, als herboren. In Maleisië kwam hij net tekort voor het podium en ook in Brazilië en San Marino wist hij de Renault in de punten te loodsen.

Renault is een van de weinige teams die echt profijt weten te halen uit de slijtvastheid van de Michelin-band. Daardoor kunnen de coureurs vaak langer blijven doorrijden en hun positie in de race verstevigen. Het zal voor de mannen van de régie belangrijk zijn dat ze de vorm vasthouden. Als men de snelheid behoudt en de betrouwbaarheid van met name auto nummer 14 onder controle weet te krijgen, zou Renault zich gemakkelijk op de vierde positie moeten kunnen handhaven.

Het potentieel is er

Veel Nederlandse fans zullen een smalend lachje niet hebben kunnen onderdrukken toen in Australië beide Arrows' op de grid bleven staan. Sindsdien is het echter steeds beter gegaan met het team. Ondanks dat het team nog altijd veel te weinig testkilometers maakt, kan het aardig meekomen met de rest. De Cosworth-motor is degelijk en een grote stap voorwaarts vergeleken met de Asiatech van vorig jaar.

Het talent en het doorzettingsvermogen van Heinz-Harald Frentzen leverden zowel in Spanje als in Monaco een punt op. De Duitser werkt hard aan eerherstel na zijn ontslag bij Jordan en de kansloze wedstrijden die hij reed voor Prost. Ondanks dat wij natuurlijk liever Jos Verstappen in die auto hadden gezien, moet je constateren dat Frentzen de motivatie bij de Arrows-monteurs heeft teruggebracht. Enrique Bernoldi rijdt een volwassener seizoen dan in 2001 en maakt minder fouten. Vooral in de kwalificatie kan hij nog wel eens voor een verrassing zorgen, zoals in Oostenrijk waar hij zich als 12e kwalificeerde. Finishen blijft echter een heikel punt voor Bernoldi. Mede door de problemen die Arrows heeft met de wielophanging zag hij pas in Monaco voor het eerst dit jaar het zwart-wit-geblokt.

In de betrouwbaarheid is verbetering gekomen. Het is opvallend dat beide Arrows' vaak met dezelfde problemen uitvallen. Het simpele gevolg van te weinig testen. Arrows heeft het kleinste budget van alle teams en kan zich daardoor niet veel testsessies veroorloven. Dit staat ontwikkeling danig in de weg en dat zal het team traditioneel weer gaan opbreken in de tweede helft van het seizoen. Het potentieel is er, maar zonder een steuntje in de rug zal het team het erg moeilijk krijgen.

Een uitzonderlijk debuut

Toyota kende een uitzonderlijk debuut. Al in de eerste race werd door Mika Salo het eerste punt veiliggesteld: een unicum in de moderne Formule 1. Het team begon zonder hoge verwachtingen aan haar eerste seizoen, maar het kon eigenlijk al vanaf het begin goed meekomen met de gevestigde orde. Het ontwerpteam onder leiding van Gustav Brunner heeft goed werk afgeleverd met een degelijke auto en Toyota's krachtbron is ook nog eens sterk en betrouwbaar. Vooral in de vrije trainingen op de vrijdag weet het team regelmatig voor verrassingen te zorgen, als het met een lichte tank een indicatie zoekt voor hun competitiviteit dat weekend.

Mika Salo is met zijn acht jaren ervaring van onschatbare waarde voor het team dat voor 90% bestaat uit mensen zonder ervaring in de Formule 1. De Fin reed sterke races in Brazilië en Oostenrijk en zag zijn inzet al twee keer beloond met een punt. Salo stelt veel vertrouwen in het team en werkt hard om het prestatieniveau naar een nog hoger plan te tillen. Allan McNish heeft een schat aan ervaring opgedaan in diverse andere raceklassen en weet als geen ander hoe je een auto moet ontwikkelen. Hij draagt enorm bij aan de progressie van het team en geniet zichtbaar van de kans om alsnog in de Formule1 te komen. In de races delft hij vooralsnog vaak het onderspit. Hij weet de auto aan de finish te brengen, maar bleef tot nu toe ver verwijderd van punten.

Toyota zal in de tweede seizoenshelft vooral lering moeten trekken uit gemaakte fouten. Betrouwbaarheid is voor een team als Toyota hét sleutelwoord. Die is voor een 'eerstejaars' al behoorlijk, maar als men hier in de resterende races nog meer de nadruk op weet te leggen, zou het wellicht voor nog meer verrassingen kunnen zorgen!