Na afloop van de Grand Prix van Oostenrijk was ik in eerste instantie verbaasd over de commotie die veroorzaakt werd door de last-minute teamorder van Ferrari. Het is bekend dat Ferrari een dergelijke tactiek hanteert. Een jaar geleden ging het precies zo, al ging het toen om de tweede plaats. Ferrari wil koste wat kost die vijfde wereldtitel voor Michael Schumacher in de wacht slepen. Momenteel lijkt daartoe geen vuiltje aan de lucht, maar als een ding duidelijk is, dan is dat wel de sleutelrol die de banden momenteel spelen. Bridgestone en Michelin hebben ieder voor een geheel eigen benadering gekozen voor het ontwikkelen van hun rubber. Bridgestone heeft nu de overhand, maar stel nu dat Michelin morgen een compound introduceert die op alle circuits staat als een huis, met als gevolg een complete dominantie van Williams in de tweede seizoenshelft. Dan zouden die vier punten die Ferrari in Oostenrijk liet liggen als men Barrichello liet winnen hun aspiraties aan het einde van het seizoen nog lelijk kunnen opbreken. 

Je kunt er niet omheen dat Formule 1 een teamsport is. De coureurs rijden nu eenmaal in dienst van het team. In mijn ogen zul je teamorders dus nooit kunnen verbieden. De volgende keer zal Ferrari het waarschijnlijk iets subtieler aanpakken en Barrichello net even iets langer laten staan bij zijn laatste pitstop. Probeer dan maar eens hard te maken dat men teamorders heeft uitgevaardigd! David Coulthard omschreef het treffend door de vergelijking te trekken met de wielersport. Daar zijn het vaak de knechten die de Armstrongs en de Ullrichs aan de zege helpen. Winnen zij, dan is dat een teamprestatie.

Met die overtuiging keek ik naar de uitloopronde, de aankomst in het parc fermé en de huldiging op het podium. Een uitspraak die Schumacher tijdens de persconferentie deed tegen Barrichello zette me echter weer aan het denken: "Laten we hopen dat het kampioenschap snel gelopen is, dan kunnen we eindelijk weer gewoon racen". Eigenlijk is het te belachelijk voor woorden, de wereld op z'n kop! Het racen, en daarmee het behalen van overwinningen, wordt volledig ondergeschikt gemaakt aan het behalen van het kampioenschap. Belangen staan hier lijnrecht tegenover de sport en dat is voor de fans een slechte zaak. Is dat dan nieuw? Nee. In het voetbal gebeurt in feite precies hetzelfde. Daar is de Champions League een façade, waarbij de topclubs in onderlinge duels tevreden zijn met een gelijkspel en zichzelf op die manier naar de volgende ronde rekenen. Dat daar doodsaaie wedstrijden uit voortkomen deert niemand.

Wat mij na Oostenrijk andermaal duidelijk is geworden, is dat de Formule 1 in de eerste plaats gewoon een keiharde business is. De sport komt op de tweede plaats. Daarvan kun je vinden wat je wilt, maar bedenk wel dat het de business-kant van de zaak is die ervoor zorgt dat dit dure spelletje überhaupt gespeeld kan worden. Het is vooral aan de FIA om de sportieve kant te bewaken en een zekere balans te vinden tussen de twee uitersten. Ik heb er in ieder geval een dubbel gevoel aan overgehouden.

Groeten,

         Stefan