Het is menens tussen Michael Schumacher en Juan Pablo Montoya. Tenminste, als het aan Montoya ligt. De Colombiaan was terecht niet blij met het verloop van zijn races in Maleisië en Brazilië. In beide races was er een clash tussen de twee coureurs en beide keren was het Montoya die er het meeste nadeel van ondervond. In Maleisië werd hij door de wedstrijdleiding bestraft met een twijfelachtige 'drive-through-penalty' en in Brazilië zag hij zijn race in het water vallen, toen hij na de eerste ronde naar binnen moest voor een nieuwe voorvleugel.

Het lijkt steeds minder toevallig dat dergelijke incidenten juist tussen Michael Schumacher en Juan Pablo Montoya gebeuren. Ook in 2001 hadden ze het diverse keren aan de stok met elkaar. Er lijkt wat dat betreft niets veranderd. Montoya kwam in 2001 naar de Formule 1 zonder maar enig ontzag te hebben voor de meervoudig wereldkampioen. De goede instelling voor een coureur die succesvol wil zijn, maar Montoya lijkt daar de laatste tijd behoorlijk in door te slaan. Hij lijkt geobsedeerd door alles wat de naam 'Schumacher' draagt en stuurt overduidelijk aan op een vete met Ferrari's nummer 1.

Michael Schumacher liet in de persconferentie op donderdag voor de Grand Prix van San Marino nog maar eens duidelijk weten geen behoefte te hebben aan een verbale oorlog. Als iemand weet dat zoiets ook gevolgen zal hebben op de baan, dan is hij dat wel. In 1995 was hij zelf verwikkeld in een woordenstrijd met Damon Hill en dat zorgde er toen tot tweemaal toe voor dat beiden in kansrijke positie naast de baan belandden. Schumacher weet dat geen van beide coureurs daar baat bij heeft.

Natuurlijk zijn er veel mensen in het paddock en daarbuiten die zich ervoor in de handen wrijven. Met name journalisten smullen van controverses tussen rijders. Het is alweer jaren geleden dat twee coureurs serieus met elkaar in de clinch lagen, 'en', zo luidt hun strekking, 'zo komt er tenminste weer wat leven in de brouwerij'. Het lijkt inderdaad eeuwen geleden dat coureurs elkaar zowel naast de baan net zo fel bestreden als erop. De duels tussen Nelson Piquet en Nigel Mansell en natuurlijk die Alain Prost en Ayrton Senna zijn legendarisch.

Toch is het de vraag of onderlinge vetes bijdragen aan spannendere wedstrijden. Ik denk dat het tegendeel het geval is. De coureurs raken afgeleid en dat zal eerder leiden tot ongelukken dan tot spectaculaire inhaalacties. Het verleden heeft bovendien uitgewezen dat vetes aanzetten tot onsportief gedrag. Senna en Prost reden elkaar tot twee keer toe van de baan in de beslissende wedstrijd voor het kampioenschap. Ook Didier Pironi en Gilles Villeneuve gunden elkaar het licht in de ogen niet, met alle gevolgen vandien en hetzelfde gold min of meer tussen Michael Schumacher en Damon Hill. 

Als je het beredeneert, is het ook logisch dat er nooit mooie duels uit voort kunnen komen, want daarvoor moeten coureurs elkaar voldoende ruimte gunnen. In ieder geval net voldoende om te kunnen blijven rijden. Rijders die betrokken raken in een tweestrijd zullen de ander geen centimeter breed willen toegeven, wat dan vaak domme ongelukken tot gevolg heeft.

Voor Montoya zal het dus zaak zijn dat hij zich zo snel mogelijk weer gaat concentreren op het racen. Hij heeft al veel punten laten liggen en voorlopig is teamgenoot Ralf Schumacher de lachende derde. Patrick Head heeft in de pers al de nodige ongezouten kritiek geleverd op JPM. Die zal nu echt voor eigen kansen moeten gaan om zijn teamgenoot bij te blijven in het kampioenschap. Hij beschikt absoluut over de snelheid en het talent om hem te verslaan, nu alleen nog de concentratie op het racen... 

Groeten,