Het grote nieuws van de afgelopen weken was dat van de reglementswijzigingen. Velen vreesden vooraf harakiri-achtige beslissingen van de FIA, maar niets bleek minder waar. De heren FIA-bestuurders bleken onder druk van de teams toch enige rationaliteit te kunnen opbrengen. Geen strafgewichten of coureursrotatie dus, maar ingrijpend waren de beslissingen van 28 oktober wel. 

Een van de belangrijkste veranderingen is een nieuw puntensysteem. Een wijziging van het puntensysteem was sinds het einde van de jaren '80 niet meer voorgekomen en tot voorkort was het ook geen enkel moment overwogen. Het is wel een oplossing waar iedereen vrede mee kan hebben. Bernie Ecclestone, omdat nu men met een overwinning nog maar twee punten kan uitlopen, het kampioenschap in theorie langer open blijft; de topteams, die de schade beperkt zien wanneer er een keer niet wordt gewonnen; de middenmoters doe hun zuurverdiende zevende of achtste plaatsen eindelijk ook beloond zien worden en de voor de achterhoedeteams is de drempel om ook een keer in de punten te eindigen aanzienlijk lager geworden.

Het belangrijkste is - en daarom ben ik blij dat men hier niet geforceerd heeft ingegrepen - dat de bestaande verhoudingen in stand blijven. De sport is juist zo mooi, omdat iedereen in principe met dezelfde kansen begint. Natuurlijk heeft het ene team meer middelen en een betere auto dan het andere, maar ook dat is een deel van het spel. Dat zou anders zijn als Schumacher met twintig kilo strafgewicht de baan op wordt gestuurd; in dat geval zou hij benadeeld worden; niet omdat hij iets fout doet, maar puur omdat de rest hem niet kan bijhouden!

Gaan we even terug naar de essentie van het spelletje. Wie de snelste is, die wint. Zo is het en zo moet het ook blijven. Het enige dat je kunt doen om het spannender te maken, is het doorvoeren van een nieuw puntensysteem en de 'superpole' kwalificatie. Meer kan en mag men naar mijn mening niet doen. Dit omdat de overkoepelende autosportfederatie pretendeert een neutrale factor te zijn in de sport.

In de praktijk zullen de veranderingen dus minder ingrijpend zijn dan ze op papier lijken. Kijk er niet van op als Michael Schumacher in 2003 opnieuw dominant is. Tot op heden heeft elke reglementswijziging in zijn voordeel gewerkt, puur omdat hij zich van alle coureurs het snelst aanpast aan veranderingen. 

Het evenwicht in de sport zal zich vanzelf moeten herstellen. Dat dat zal gebeuren is wel zeker. Formule 1 is een sport waarin technische vooruitgang essentieel is. Het is daarom zo belangrijk dat men niet tot standaardisaties van allerlei onderdelen heeft besloten, omdat juist de technische vooruitgang de teams de vrijheid geeft om eigen ideeën te ontwikkelen. Op die manier is er de mogelijkheid om de ander voor te blijven.

Het is echter wel belangrijk dat er wat is veranderd. Wanneer men in 2003 op dezelfde voet verder zou zijn gegaan, zouden de kijkcijfers alleen nog maar verder terugvallen. En dat zou zich op den duur vertalen in het massaal afhaken van de sponsors. 28 Oktober 2002 mag daarom wat mij betreft de boeken in als de dag die redding bracht voor de Formule 1. Voorlopig althans. Het publiek is kritisch en er zal altijd voor de entertainment-waarde van de sport moeten worden gewaakt. Anders gaat de Formule 1 alsnog ten onder aan haar eigen succes. 

Groeten,

         Stefan