Het is het jaar 2012 als ergens in een grote villa op het Britse platteland het weerzien plaatsvindt tussen twee oude bekenden. Het is Max Mosley die een bezoek brengt aan het landhuis, tegenwoordig privé-kliniek, van de hoogbejaarde Bernie Ecclestone. 

Samen halen ze herinneringen op. Uit de tijd dat ze nog teambazen waren. Mosley van March en Ecclestone van Brabham. Wat had Bernie destijds slim gehandeld door voor een schijntje de commerciële rechten van de Formule 1 te kopen. De teambazen hadden werkelijk geen idee wat voor goudmijn ze uit handen gaven! Met Mosley vervolgens aan het hoofd van de FIA en Ecclestone als patroon van de sport lieten ze de F1 vervolgens uitgroeien tot een van de grootste en best bekeken kampioenschappen ter wereld. Wat een tijd. Werkelijk iedereen wilde in die tijd in verband gebracht worden met hun Formule 1.

Een pijnlijke stilte valt. Het was allemaal zo mooi. Mannen als Andretti, Villeneuve, Senna en Prost groeiden uit tot volkshelden, maar toen kwam die ene, die Schumacher. Hij verstierde alles. Eerst leek er geen vuiltje aan de lucht. Zijn samenwerking met Ferrari was een groot commercieel succes, ook voor de Formule 1. Maar na enkele jaren begon hij het spelletje compleet te domineren. Hij maakte de kachel aan met zijn tegenstanders en won het kampioenschap nog voor het seizoen goed en wel op de helft was.

Voor het eerst in vijfentwintig jaar leken ze hun greep te verliezen. Max' reglementswijzigingen en Bernies uitkooppogingen ten spijt. Ferrari bleef domineren en Schumacher weigerde op te stappen. Ze besloten tot drastische maatregelen. De coureur aan de leiding van het kampioenschap zou voor ieder punt voorsprong een kilo strafgewicht mee krijgen. De belangrijkste onderdelen werden gestandaardiseerd en op voorspraak van Mosley zouden de coureurs voortaan ieder weekend van team wisselen. Geweldige televisie! Zo zou pas echt duidelijk worden wie de beste coureur ter wereld is!

De stilte duurt voort. Geen van beiden weet zich plotseling meer een houding te geven. Mosley had zich voorgenomen de naam Schumacher niet te laten vallen, al was het maar voor Bernies hartkwaal. Het plan was jammerlijk mislukt. Na een jaar met morrende coureurs en politieke steekspelletjes werd de stekker uit het kampioenschap getrokken. De fabrikanten zagen hun investeringen teniet gaan, doordat ze het het ene weekend met die onbekende Japanner moesten stellen en in het andere die uitgerangeerde Ier met open armen moesten ontvangen. Ze besloten zich collectief terug te trekken en zich te richten op een eigen kampioenschap. Het Concorde Agreement, Bernies contract met de teams dat jarenlang als een huis had gestaan werd met één briesje van tafel geblazen.

"Hoe zou het zijn geweest als...", maar Mosley bedenkt zich nog net op tijd. Het is precies tien jaar geleden en hij weet dat de oude Ecclestone het er nog altijd moeilijk mee heeft. Op dat moment gaat de deur open. Het is Bernies kleinzoon. Het gezicht van de oude Ecclestone klaart op, maar verbleekt even later van schrik en afgrijzen. Trots toont het ventje hem zijn nieuwe pronkstuk. Zijn moeder had tevergeefs geprobeerd hem tegen te houden. "Opa, kijk eens wat ik gekregen heb!" In zijn handjes houdt hij een schaalmodel van de vuurrode Ferrari F2002...

Groeten,

         Stefan